فعال سازی Hibernate در Ubuntu 16.10+

فعال سازی Hibernate در Ubuntu 16.10

در اوبونتو بطور پشفرش گزینه Hibernate فعال نیست. زمانیکه کامپیوتر Hibernate میگردد تمامی برنامه‌ها و اسناد (documents) ذخیره شده و کامپیوتر بطور کل خاموش می‌شود. اما برنامه‌ها و اسناد، زمانیکه کامپیوتر را دوباره روشن می‌نمایید گشوده خواهند شد. روش فعال سازی Hibernate در زیر آمده است.

فعال سازی Hibernate

هایبرنت (Hibernate) چیست؟

هایبرنت (Hibernation)، خواب زمستانی یا Suspend to disk (تعلیق بر روی دیسک) یکی از انواع حالت‌های خاموش کردن سیستم است که عملکرد آن بسیار شبیه به حالت Sleep می‌باشد. در حالت هایبرنت، تمامی پرونده‌ها و برنامه‌های باز شده‌ای که قبل از خاموش کردن سیستم مورد پردازش قرار گرفته‌اند به صورت کامل قابل استفاده دوباره هستند. یعنی شما می‌توانید پرونده‌ای را باز نگه دارید و پس از خاموش و روشن کردن با استفاده از حالت هایبرنت، همان سیستم را که قبل از خاموش کردن داشته اید، در اختیار داشته باشید. این فرایند شبیه این است که هنگام پخش ویدئوای بر روی کلید مکث کلیک کنید (یعنی هنگام خاموش کردن در حالت Hibernate) سپس هر زمانی که خواستید دوباره ادامه آن را دقیقاً از جایی که نگه داشته اید، ببینید (هنگام روشن کردن دوباره سیستم).

تست عملکرد Hibernate

برای این کار باید ترمینال را باز کنید و فرمان sudo pm-hibernate را در ترمینال اجرا نمایید. پس از آنکه کامپیوتر خاموش شد. آن را مجدداً روشن کنید. اگر برنامه‌های باز مجدداً باز شدند گزینه Hibernate فعال است، در غیر اینصورت خیر. اگر Hibernate کار نکرد پارتیشن swap خود را بررسی کنید که بطور حداقلی هم‌اندازه حافظه RAM شما باشد و مطمئن شوید سیستم شما از هیچ پارتیشن brfs ای استفاده نمی‌نماید. ممکن است نیاز داشته باشید بسته btrfs-tools رابه کمک فرمان زیر حذف نمایید:

sudo apt purge btrfs-tools

فعالساری Hibernate

اگر Hibernate بدرستی کار می‌کند می‌توانید با استفاده از فرمان sudo pm-hibernate سیستم را Hibernate نمایید.

همچنین می‌توان گزینه Hibernate را از طریق منوها فعال ساخت. برای انجام این کار در یک ویرایشگر متنی فایل

 /etc/polkit-1/localauthority/50-local.d/com.ubuntu.enable-hibernate.pkla.

 را ایجاد کرده و آن را ذخیره نمایید.

برای به سرانجام رساندن کار از فرمان زیر کمک بگیرید:

gksudo gedit /var/lib/polkit-1/localauthority/10-vendor.d/com.ubuntu.desktop.pkla

و هنگامیکه فایل گشوده شد، خطوط زیر را در آن وارد نمایید:

[Re-enable hibernate by default in upower] Identity=unix-user:*
Action=org.freedesktop.upower.hibernate
ResultActive=yes

[Re-enable hibernate by default in logind] Identity=unix-user:*
Action=org.freedesktop.login1.hibernate;org.freedesktop.login1.handle-hibernate-key;org.freedesktop.login1;org.freedesktop.login1.hibernate-multiple-sessions;org.freedesktop.login1.hibernate-ignore-inhibit
ResultActive=yes

نحوه استفاده از ابزار Rocket Menu+

نحوه استفاده از ابزار Rocket Menu

Rocket Menu یک AppIndicator بمنظور گشودن فایل‌ها، دایرکتوری‌ها و ایجاد کانکشن برای کنترل سرورها از طریق ناتیلوس به شما می‌آید.

Rocket Menu در بالای محیط Unity مستقر گردیده بطوریکه امکان دسترسی به منابع متعددی را برای شما مهیا می‌نماید.

این برنامه فابلیت افزودن فایل‌ها، دایرکتوری‌ها، وب‌سایت‌ها و کنترل کانکشن‌ها را داراست که تمامی آن‌ها از طریق این ابزار قابل دسترسی‌اند.

به بیان دیگر راکت منو یک نرم‌افزار شاخص و بسیار سریع به مانند Quick Launch برای محیط یونیتی اوبونتو بوده که روش مناسبی برای گشودن فایل‌ها، پوشه‌ها، وب‌سایت‌ها و درایورهای شبکه (SSH/SFTP, FTP, SMB) می‌باشد.

این نکته را حتماً مد نظر داشته باشید که دسترسی به کانکشن‌ها تنها در ناتیلوس قابل اجراست.

نصب

اگر از محیط یونیتی بهره می‌إرید، می‌توانید آن را از طریق PPA در اوبونتو ۱۶.۰۴ به کمک فرمان‌های زیر نصب نمایید:

SpaceView ابزار نمایش میزان فضای مصرف شده+

SpaceView ابزار نمایش میزان فضای مصرف شده

SpaceView یک Indicator برای اوبونتو است که لیستی از دستگاه‌ها (Devices) را به همراه میزان مصرف و مقدار فضای باقیمانده از آن‌ها را نمایش می‌دهد.

از طریق این ابزار قادر خواهید بود برای هر دستگاه یک نام مستعار تخصیص داده و رنگ وانل آن را نیز برگزینید و آستانه هشدار آن رامشخص نمایید. (زمانیکه فضای آزاد با آستانه هشدار می‌رسد، اخطاری نمایش داده می‌شود.)

از دیگر ویژگیهای آن می‌توان به نمایش دستگاههای متصل شده در Startup اشاره داشت.

پس از انجام تنظیمات، تنها کافیست بر روی دکمه Restart now کلیک کرده تا Indicator ریستارت شده و تغییرات اعمال گردد.

نحوه نصب SpaceView بر روی اوبونتو

SpaceView با اضافه کردن PPA در اوبونتو نسخه‌های ۱۴.۰۴، ۱۶.۰۴ و ۱۶.۱۰ از طریق فرمان‌های زیر قابل استفاده است:

همچنین می‌توانید فایل deb آن را نیز از طریق لینک زیر دانلود نمایید:

An indicator for Ubuntu, showing the computer's devices and their usage
An indicator for Ubuntu, showing a list of devices and their usage. The indicator shows an icon of the "favorite" device, representing its usage. Options include notifications, showing usage of freshly connected devices, setting alias names etc.

لینک دانلود

کاهش مصرف cpu با CPULimit

کاهش مصرف cpu با CPULimit

در این نوشته چگونگی محدود کردن مصرف CPU در اوبونتو ۱۴٫۰۴ را آموزش خواهیم داد. برای این منظور از ابزار cpulimit استفاده میکنیم. Cpulimit ابزاری است که استفاده یک فرآیند از CPU را محدود می کند (به صورت در درصد).

  • پیش نیاز ها

این آموزش بر روی سرور لینوکس اوبونتو ۱۴٫۰۴ انجام میشود، بنابراین شما باید قبل از شروع آموزش یک سرور اوبونتو ۱۴٫۰۴ نصب و راه اندازی کنید. سیستم باید یک آدرس IP استاتیک داشته باشد. که در اینجا از ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰۰ به عنوان آدرس IP و از server1.example.com به عنوان نام دامین استفاده شده است.

  • نصب و راه اندازی

cpulimit را با استفاده از دستور زیر نصب کنید :

کاهش مصرف cpu با کمک CPULimit روی لینوکس اوبونتو

کاهش مصرف cpu با کمک CPULimit روی لینوکس اوبونتو

  • محدود کردن استفاده از CPU

ابتدا مصرف CPU را بدون cpulimit چک میکنیم و سپس برای ارزیابی تاثیر این ابزار، پس پیاده سازی cpulimit بار دیگر مصرف CPU را مورد بررسی قرار میدهیم .

۱ . در اینجا یک مثال از نحوه استفاده یک برنامه از CPU تک هسته ای را مشاهده میکنید:

با استفاده از دستور زیر مصرف CPU را چک کنید :

همانطور که می ببینید در حال حاضر از ۱۰۰٪ CPU استفاده شده و می خواهیم از cpulimit برای کاهش استفاده از CPU استفاده کنیم. دستور زیر را اجرا کنید

 

میتوانید CPULimit  را تست کنید:

cpulimit -l 30 dd if=/dev/zero of=/dev/null &

حال با استفاده از دستور top مصرف CPU را چک کنید:

میبینید که مصرف CPU از ۱۰۰٪ تقریبا به ۳۳٫۸٪ کاهش یافته است. بنابراین ابزار cpulimit قادر است مصرف CPU را یک توزیع اوبونتو تک هسته ای کاهش دهد.

۲ . در مثال زیر نحوه مصرف CPU یک برنامه، در یک CPU چند هسته ای را مشاهده میکنید:

برای چک کردن هسته CPU خود از دستور زیر استفاده کنید:

در این آموزش CPU 4 هسته ای است.

اکنون مصرف CPU یک برنامه را در هر ۴ هسته بدون cpulimit بررسی میکنیم .

این کار باعث میشود که دستور با بهره گیری از تمام هسته ها اجرا شود و خروجی عملکرد آن به صورت زیر خواهد بود:

حال با استفاده از دستور top مصرف CPU را بررسی کنید:

دستور dd تقریبا ۱۰۰٪ CPU تمام هسته ها را مصرف میکند. در مرحله بعد باید دستور را با ابزار cpulimit بررسی کنید. در ابتدا دستور زیر را وارد کنید:

سپس از cpulimit با همان دستور به شرح زیر استفاده کنید :

root@server1:~# for j in `seq 1 4`; do cpulimit -l 20 dd if=/dev/zero of=/dev/null & done
[1] 1429
[2] 1430
[3] 1431
[4] 1432
root@server1:~# Process 1434 detected
Process 1433 detected
Process 1437 detected
Process 1439 detected

[1]   Done                    cpulimit -l 20 dd if=/dev/zero of=/dev/null
[2]   Done                    cpulimit -l 20 dd if=/dev/zero of=/dev/null
[3]-  Done                    cpulimit -l 20 dd if=/dev/zero of=/dev/null
[4]+  Done                    cpulimit -l 20 dd if=/dev/zero of=/dev/null
root@server1:~#

اکنون مصرف CPU را با ابزار cpulimit بررسی کنید.

همانطور که در بالا مشاهده می کنید مصرف CPU برای پردازنده های چند هسته ای تقریبا از ۱۰۰٪ به ۲۰٪ کاهش یافته است.

در این آموزش، cpulimit برای محدود کردن مصرف CPU در اوبونتو ۱۴٫۰۴ با موفقیت تست شد.

چگونه وردپرس را روی سرور اوبونتو نصب کنیم؟

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس اوبونتو

در این نوشته خواهد آموخت که چگونه وردپرس را با استفاده از ابزار easyengine در سرور لینوکس اوبونتو و وب سرور Nginx نصب کنید. easyengine ابزاری عالی است که به سرعت Nginx را بر روی vps اوبونتو نصب می کند.

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس اوبونتو

مرحله ۱ – با توجه به مقاله EasyEngine  یا (ee) را نصب کنید.

مرحله ۲ – تنظیمات پیش فرض (ee) را با استفاده از یک ادیتور مانند nano ویرایش کنید :

مرحله ۳ – خطوط زیر را پیدا کنید :

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس اوبونتو

مرحله ۴ – خطوط مهم (و یا قسمت هایی که فکر می کنید نیاز به تغییر دارند) را ویرایش کنید ، مهم ترین بخش ها  wpadminuser، wpadminpass و wpadminemail هستند.

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس ubuntu

پس از پایان این مرحله  ، تغییرات را ذخیره کرده (Control+O) و سپس از ادیتور خارج شوید  (Control+X).

 مرحله ۵ – حالا یکی از این دستورات زیر را برای نصب وردپرس اجرا کنید:

  • نصب وردپرس ( بدون کش )

  • نصب ورد پرس با پلاگین W3 Total Cache یا w3tc

  • نصب وردپرس با پلاگینWP Super Cache یا wpsc

بدیهی است که باید به جای domain.com ، باید نام دامین خود را قرار دهید . لیست کامل دستورات موجود را میتوانید از این قسمت مطالعه کنید

چرا باید برای نصب وردپرس با پلاگین W3TC یا WPSC از دستور های مختلف استفاده شود ؟ پاسخ این سوال این است که هر دو پلاگین نیاز به اضافه کردن قوانین ری رایت خاص در فایل htaccess (آپاچی) دارند این در حالی است که Nginx از فایل . htaccess پشتیبانی نمی کند بنابراین شما باید قوانین htaccess. مخصوص W3TC و یا WPSC را در فایل کانفیگ Nginx مشخص کنید (در ابتدا  باید فایل htaccess را به تنظیمات  nginx تغییردهید). به طور معمول این تنطیمات را میتوانید به صورت دستی انجام دهید. برای اینکار مقالاتی که برای W3TC و  WPSC قرار داده شده را مطالعه کنید  خوشبختانه، با استفاده از EasyEngine لازم نیست که شما این مراحل را به صورت دستی انجام دهید چرا که (eee) به طور خودکار،کار را برای شما انجام می دهد .

در این مثال سایت WP بدون کش نصب خواهد شد :

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس ابونتو

حالا شما می توانید وردپرسی که نصب کرده اید را با مرورگر خود تست کنید :

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس

باید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور تعریف شده در مرحله ۳ از طریق domain.com/wp-admin  وارد صفحه مدیریت WP ( داشبورد ) شوید .

آموزش نصب وردپرس روی سرور لینوکس

راه اندازی اولیه سرور لینوکس ubuntu

آموزش راه اندازی اولیه سرور لینوکس Ubuntu

هنگامی که برای اولین بار یک سرور لینوکس Ubuntu جدید ایجاد می کنید، در ابتدا باید چندین مرحله به عنوان بخشی از تنظیمات اولیه انجام شود. این کار باعث افزایش امنیت و قابلیت  سرور شما خواهد شد و پایه ای محکم برای اقدامات بعدی به شمار میرود.

آموزش راه اندازی اولیه سرور لینوکس ubuntu

آموزش راه اندازی اولیه سرور لینوکس ubuntu

مرحله ۱ :  ورود کاربر روت

برای ورود به سرور Ubuntu، باید آدرس IP عمومی سرور و رمز عبور کاربر روت خود را بدانید. کاربر ریشه به کاربری گفته میشود که مدیریت یک محیط لینوکس را با دسترسی های بسیار گسترده بر عهده دارد. به دلیل سطح بالای دسترسی های کاربر روت و امکان ایجاد تغییرات بسیار مخرب ( حتی به طور تصادفی ) ممکن است از استفاده مداوم از آن خودداری کنید .

در این راهنما، نحوه ایجاد یک حساب کاربری جایگزین با سطح دسترسی کمتر برای انجام کارهای روزانه و چگونگی افزایش سطح دسترسی مورد نیاز را به شما آموزش خواهیم داد.

در مرحله اول باید به عنوان کاربر روت و با استفاده از دستور ssh در ترمینال به سرور وارد شوید:

 

احتمالا یک هشدار در پنجره ترمینال خود مشاهده خواهید کرد:

 

کامپیوتر شما در واقع با این هشدار نشان می دهد که سرور را به رسمیت نمی شناسد. از آنجایی که برای بار اول این اتصال برقرار میشود، این هشدار کاملا قابل پیش بینی است. با تایپ “yes” این اتصال را برقرار کنید . سپس باید پسورد کاربر روت وارد کنید.

مرحله ۲ : تغییر رمز عبور

ممکن است پسوردی را که در حال حاضر برای کاربر روت در Ubuntu تعیین شده، به خاطر نداشته باشید. با اجرای دستور زیر میتوانید پسورد را به دلخواه خود را تغییر دهید:

برای تائید پسورد از شما خواسته میشود که پس از زدن اینتر، پسورد جدید خود را بار دیگر وارد کنید. در هنگام تایپ پسورد، شما چیزی بر روی صفحه نمایش خود مشاهده نمی کنید. این کار عمدی بوده و برای امنیت بیشتر انجام میشود.

مرحله ۳ : ایجاد یک کاربر جدید در Ubuntu

در این مرحله، میتوانید حساب کاربری جدیدی برای ورود به سرور ایجاد کنید. در این آموزش،از نام کاربری “demo” استفاده شده است . شما میتوانید به دلخواه خود برای کاربر جدید، نامی انتخاب کنید.

 

با وارد کردن پسورد اکانت ، از شما چند سوال پرسیده میشود . به دلخواه خود سایر اطلاعات را نیز وارد کنید. این اطلاعات مورد نیاز نیست و می توانید با زدن “ENTER” هر فیلدی که می خواهید نادیده بگیرید.

مرحله ۴ : دسترسی های کاربر روت در Ubuntu

در حال حاضر، یک اکانت جدید با دسترسی یک کاربر معمولی دارید. با این حال، گاهی اوقات ممکن است نیاز باشد یک سری وظایف مدیریتی انجام دهید.

برای اینکه مجبور نباشید بار دیگر با استفاده از کاربر روت وارد شوید، میتوانید برای کاربر جدید دسترسی sudo تعریف کنید. این دسترسی به کاربر معمولی اجازه خواهد داد با قرار دادن کلمه “sudo” قبل از هر دستور ، دستورات را با دسترسی های مدیریتی اجرا کند.

برای اضافه کردن این دسترسی به کاربر جدید، فایل کانفیگ را باز کرده و دستور visudo را اجرا کنید :

 

بخشی که مربوط به دسترسی های کاربر است را پیدا کنید:

 

زیر این بخش یک خط مشابه دیگر اضافه کنید و کلمه”demo ” ( یا کاربر مورد نظرتان ) را وارد کنید :

 

سپس با فشردن کلید CTRL-X ویرایش را متوقف کنید و با تایپ کردن “Y” و زدن اینتر تغییرات را ذخیره کرده و از فایل خارج شوید .

پس از ایجاد اکانت جدید ، برای امنیت بیشتر سرور، می توانید در پیکربندی SSH تغییرات کمی ایجاد کنید .

مرحله پنج : پیکربندی SSH (اختیاری)

با استفاده از کاربر روت، فایل پیکربندی را با ادیتور مورد نظر باز کنید :

 

تغییر پورت SSH

اولین گزینه تغییر پورتی است که SSH بر روی آن اجرا می شود. خط زیر را پیدا کنید:

 

اگر عدد پورت را بین ۱۰۲۵ و  ۶۵۵۳۶ انتخاب کنید ، سرویس SSH در سرور بر روی پورت متفاوتی قرار میگیرد. این تغییر پورت مفید خواهید بود چراکه برخی کاربران غیر مجاز سعی می کنند با حمله به SSH به سرور نفوذ کنند. در این آموزش پورت به ۴۴۴۴  تغییر خواهد یافت :

 

محدودیت کاربر روت برای ورود

خط زیر را پیدا کنید :

 

این گزینه ورود کاربر روت به SSH را غیر فعال خواهد کرد. برای امنیت بیشتر، بهتر است دسترسی کاربر روت به سرور محدود شود چون میتوانیم با استفاده از یک کاربر عادی وارد سرور شده و در صورت لزوم سطح دسترسی ها را افزایش دهیم .

با قرار دادن “no” به جای کلمه “yes” میتوانید ورود کاربر روت به سرور را غیر فعال کنید :

 

دادن مجوز به یک کاربر خاص

شما میتوانید دقیقا کاربری که می خواهید به سرور وارد شود را مشخص کنید ، هر کاربری که در لیست پیکربندی شما نباشد ، اجازه ورود به SSH را نخواهد داشت .

در هنگام انجام این تنظیمات و تایپ نام کاربری دقت کنید چراکه یک اشتباه به راحتی دسترسی شما را به SSH قطع خواهد کرد .

برای اینکار دستور زیر را اجرا کنید و به جای کاربر demo نام کاربری مورد نظرتان را قرار دهید :

 

پس از پایان تنظیمات و انجام هر یک از تغییرات اختیاری فوق، با فشردن کلید CTRL-X ویرایش را متوقف کنید و سپس با تایپ “Y” و زدن اینتر فایل را ذخیره کرده و خارج شوید:

مرحله ۶ : ریلود SSH

برای اعمال این تغییرات  سرویس SSH باید مجددا راه اندازی شود، دستور زیر را برای ری استارت کردن SSH اجرا کنید :

 

قبل از خارج شدن از سرور، تنظیمات جدید را تست کنید. یک پنجره ترمینال جدید باز کنید و به جای استفاده از کاربر روت ، با کاربر جدید وارد سرور شوید.

اگر پورت SSH را تغییر داده اید باید مشتریان خود را نیز از این موضوع مطلع کنید ، برای اینکار می توانید به جای “۴۴۴۴” از p 4444- استفاده کنید.

دستور زیر را اجرا کرده و اطلاعات مناسب را جایگزین کنید :

 

به یاد داشته باشید که برای اجرای یک دستور با دسترسی کاربر روت، به اول دستور، “sudo” اضافه کنید :

 

پس از انجام درست همه مراحل ، دستور زیر را اجرا کنید :

نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو

آموزش نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو

VNC و یا “Virtual Network Computing”، یک سیستم اتصال است که به شما اجازه می دهد با استفاده از صفحه کلید و ماوس با محیط گرافیکی دسکتاپ بر روی یک سرور، از راه دور در تعامل باشید. VNC فایل ها و  نرم افزارها را مدیریت کرده و تنظیمات سرور از راه دور را برای کاربرانی که هنوز با کار کردن با خط فرمان راحت نیست آسان تر میکند.

در این راهنما، راه اندازی VNC بر روی سرور لینوکس اوبونتو ۱۴٫۰۴ و اتصال با امنیت بالا از طریق یک تونل SSH آموزش داده خواهد شد. سروری که در این آموزش  استفاده میکنیم TightVNC میباشد که به عنوان یک پکیج کنترل از راه دور سبک و سریع شناخته شده است.

آموزش نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو
آموزش نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو

پیش نیازها 

قبل از شروع راه اندازی VNC ، سرور لینوکس اوبونتو ۱۴٫۰۴ باید بر روی سیستم نصب و پیکربندی شود. در این آموزش به کاربر غیر روت با دسترسی sudo نیز نیاز خواهید داشت.

مرحله اول – نصب محیط دسکتاپ و VNC server

به طور پیش فرض، در هنگام نصب اکثر سرورهای لینوکس ، محیط گرافیکی دسکتاپ نصب نخواهد شد. در این مثال، از  XFCE4 استفاده شده است که در عین سبک و سریع بودن ، کاربران زیادی با آن آشنایی دارند.

شما می توانید پکیج های XFCE را به همراه پکیج TightVNC با استفاده از apt  به طور مستقیم از مخازن اوبونتو دریافت کنید.

 

برای تکمیل تنظیمات اولیه VNC server ، از دستور vncserver برای تعیین یک پسورد امن استفاده کنید:

 

(پس از تنظیم رمز عبور ، از شما خواسته میشود که اگر می خواهید یک پسورد view-only  نیز وارد کنید. کاربرانی که با این پسورد وارد میشوند قادر به کنترل VNC با ماوس یا صفحه کلید خود نیستند. این گزینه زمانی مفید خواهد بود که بخواهید با استفاده از VNC server چیزی به افراد دیگر نشان دهید.)

دستورvncserver فرایند نصب VNC را با ایجاد یک فایل پیکربندی پیش فرض و اطلاعات مربوط به اتصال به سرور تکمیل می کند. اکنون با این پکیج های نصب شده، برای پیکربندی سرور VNC و دسکتاپ گرافیکی خود آماده هستید.

مرحله دوم – پیکربندی

ابتدا باید مشخص کنیم که سرور VNC برای اجرا به چه دستوراتی نیاز دارد . این دستورات در یک فایل پیکربندی به نام xstartup واقع شده است که به منظور استفاده از برخی از دستورات برای دسکتاپ XFCE باید تغییراتی در آن صورت گیرد.

هنگامی که VNC برای اولین بار راه اندازی شود، به طور پیش فرض بر روی پورت ۵۹۰۱ اجرا خواهد شد. این پورت یک display port است که در VNC به عنوان ۱: معرفی شده است. و میتواند بر روی پورت های دیگری مانند :۲ و :۳ و … هم اجرا شود. به یاد داشته باشید که :X display port است و به پورت ۵۹۰۰ + X اشاره دارد.

از آنجا که میخواهیم در پیکربندی سرور VNC تغییراتی ایجاد کنیم، به عنوان اولین تغییر باید از اجرا شدن VNC بر روی پورت ۵۹۰۱ جلوگیری کنیم:

 

قبل از شروع پیکربندی فایل xstartup جدید ، از نسخه اصلی یک بک آپ تهیه کنید :

 

سپس  میتوانید فایل xstartup جدید را با nano  باز کنید :

 

این دستورات را در فایل وارد کنید به طوری که در هنگام شروع به کار یا راه اندازی مجدد، سرور VNC به طور خودکار اجرا شوند:

 

برای اطمینان از اینکه VNC قادر است از این فایل راه اندازی جدید به درستی استفاده کند ، باید دسترسی اجرایی به آن داده شود :

 

مرحله سوم – ایجاد یک فایل VNC Service

برای کنترل راحت تر VNC ، باید آن را به صورت یک سرویس اوبونتو تنظیم کنیم. این کار اجازه خواهد داد که این سرویس در صورت نیاز اجرا، متوقف، و یا مجددا راه اندازی شود.

ابتدا یک فایل سرویس  جدید در /etc/init.d، با استفاده از nano باز کنید:

 

بلوک اول جایی است که برخی تنظیمات رایج VNC نظیر  نام کاربری شما و رزولوشن صفحه نمایش و … اعلام میشود.

 

به جای user نام کاربر غیر روتی که  ایجاد کرده اید و به جای  ۱۰۲۴×۷۶۸ رزولوشن مورد نظرتان را وارد کنید .

سپس، می توانید دستوراتی را قرار دهید که به شما اجازه مدیریت کردن سرویس جدید را میدهد. بلوک زیر فرمان مورد نیاز برای شروع یک سرور VNC را به کلمه کلیدی start متصل می کند.

 

بلوک بعدی کلمه کلیدی stop را ایجاد میکند  که بلافاصله باعث توقف اجرای سرور VNC خواهد شد.

 

بلوک نهایی دستور راه اندازی مجدد را به کلمه کلیدی restart  متصل میکند.

هنگامی که تمامی این بلوک ها در اسکریپت سرویس جدید قرار بگیرند. می توانید با ذخیره و بستن این فایل، این سرویس را اجرا کرده و از دستوراتی که ایجاد کرده اید استفاده کنید .

 

برای شروع vnc server جدید دستور زیر را اجرا کنید :

 

مرحله چهارم – اتصال به دسکتاپ

برای تست سرور VNC خود به یک کلاینت که از کانکشن VNC روی تونل SSH پشتیبانی می کند نیاز دارید. در ویندوز می توانید از TightVNC، RealVNC، یا UltraVNC استفاده کنید. کاربران سیستم عامل Mac OS X می توانند از یک برنامه کراس پلتفرم مانند RealVNC استفاده کنند.

ابتدا باید یک کانکشن SSH بر روی کامپیوتر محلی خود ایجاد کنید. دستور زیر را از طریق ترمینال در لینوکس یا OS X اجرا کنید:

(به یاد داشته باشید که به جای user و server_ip_address باید IPو نامی که برای اتصال به سرور خود از طریق SSH از آن استفاده میکنید وارد نمایید.)

 

سپس می توانید با استفاده از  VNC viewer به سرور VNC در  localhost:5901  متصل شوید. مطابق عکس زیر به طور پیش فرض دسکتاپ XFCE را مشاهده خواهید کرد که برای تنظیم کردن و استفاده شما آماده است:

آموزش نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو
آموزش نصب و کانفیگ VNC روی لینوکس اوبونتو

پس از تایید اتصال VNC ، سرویس VNC خود را به سرویس پیش فرض اضافه کنید. به طوری که پس از بوت شدت سرور، به طور خودکار اجرا شود:

 

نتیجه

شما هم اکنون یک  VNC server  امن بر روی سرور اوبونتو ۱۴٫۰۴ خود راه اندازی کردید. و قادر خواهید بود فایل ها ، نرم افزار و تنظیمات سرور را با یک رابط گرافیکی آسان مدیریت کنید.

نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

در این مقاله نحوه نصب و کانفیگ Nagios در سرور لینوکس اوبونتو ۱۴٫۰۴ آموزش داده خواهد شد . Nagios یک سیستم مانیتورینگ قدرتمند است که با طراحی انعطاف پذیر خود، سازمان ها را قادر می سازد که مشکلات زیرساخت های IT را قبل از اینکه فرآیندهای حیاتی کسب و کار و مشتریان  را تحت تاثیر قرار دهد شناسایی و حل و فصل کنند.

نکات مقدماتی :

برای انجام این آموزش، شما باید یک سرور مبتنی بر اوبونتو ۱۴٫۰۴ نصب و راه اندازی کنید. سیستم باید یک آدرس آی پی استاتیک داشته باشد که در این آموزش از ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰۰ به عنوان آدرس IP و از server1.example.com به عنوان نام هاست استفاده شده است. علاوه بر این شما باید یک سرور LAMP نصب و کانفیگ کنید. در این آموزش از Nagioss برای نظارت بر یک سرور اوبونتو ۱۴٫۰۴ دیگر استفاده خواهد شد که در آن از  ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰۱ به عنوان آدرس IP و   از server2.example.comm به عنوان نام هاست استفاده شده است.

توجه:  شما می توانید برای Nagios و مانیتورینگ سرور، سروری مبتنی بر دبیان نیز راه اندازی کنید.

نصب و پیکربندی Nagios

ابتدا باید با اجرای دستور زیر Nagios را در سرور اوبونتو ۱۴٫۰۴ نصب کنید ( server1.example.com ) :

 

General type of mail configuration:  <–Internet Site
System mail name:  
<–server1.example.com
Nagios web administration password: 
<–nagiospassword
Nagios web administration password: 
<–nagiospassword

رمز عبور را به دلخواه و مقادیر فوق را با توجه به سرور خود تغییر دهید.

سپس باید Nagios را در سرور پیکربندی کنید:

 

برای فعال کردن تنظیمات مقدار check_external_commands را به ۱ تغییر دهید :

 

 

اکنون باید برای اعمال این تغییرات سرویس Nagios را با استفاده از دستور زیر ری استارت کنید:

 

برای دسترسی به رابط وب یکی از ۲ آدرس زیر را در مرورگر مورد نظر خود تایپ کنید:

 httpss://server1.example.com/nagios3

httpss://192.168.0.100/nagios3

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

نام کاربری nagiosadmin و رمز عبور همانطور که در بالا مشخص شد nagiospassword خواهد بود.

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

سپس بر روی Host Groups کلیک کنید :

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

 سرور Ubuntu  به عنوان localhost نشان داده خواهد شد. روی localhost کلیک کنید:

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

اضافه کردن کلاینت در Nagios

اکنون باید به منظور انجام خدمات مانیتورینگ برای سرویس گیرنده ، در سرور اوبونتو ( server2.example.com )  کلاینت (nodes) اضافه کنید .در این آموزش یک کلاینت با عنوان Ubuntu Server در server2.example.com ایجاد خواهد شد . این پکیج ها را با اجرای دستور زیر نصب کنید :

 

برای کانفیگ کلاینت در server2.example.com  دستورات زیر اجرا کنید :

 

 

۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰۰ آدرس IP سرور server1.example.com  است. سپس با استفاده از دستور زیرNRPE را اجرا کنید :

 

به طور مشابه می توانید کلاینت های بیشتری برای مانیتورینگ اضافه کنید.

سپس باید برای کلاینت Nagios در پایان سرور یک ورودی تعریف کنید. در سرور ۱ ( server1.example.com ) یک فایل به نام monitor1.cfg در دایرکتوری /etc/nagios3/conf.d/ ایجاد کرده و مقادیری برای آن تعریف کنید . در فایل های پیکربندی ، می توانید هاست، گروه هاست و … را تعریف کنید . این تعاریف را میتوان در چندین فایل پیکربندی تقسیم کرد و یا همه آنها را در یک فایل قرار داد.

 

دایرکتوری پیش فرض /etc/nagios3/conf.d/ است، شما می توانید نام آن را به دلخواه تغییر دهید ، برای مثال در این آموزش از نام  monitor1.cfg استفاده شده است. محتوای این فایل باید به شرح زیر باشد.

 

در فایل بالا، هاست شامل اطلاعاتی در مورد کلاینت اضافه شده به server2.example.com است، همچین می توانید از این  سیستم برای بررسی سرویس های مختلف نیز استفاده کنید. در این آموزش  برای بررسی سرویس های PING SSH و DISK از آن استفاده شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر از سرویس های مورد استفاده در Nagios دایرکتوری  /etc/nagios-plugins/config را چک کنید.

اعمال تغییرات نهایی:

برای اعمال تغییرات سرویس nagios3  را ری استارت کنید:

 

اکنون می توانید جزئیات کلاینت را در رابط وب Nagios و در Host Groups  مطابق تصویر زیر چک کنید:

سپس روی سرور ۲ (server2.example.com) مقادیر را چک کنید

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

آموزش نصب و کانفیگ Nagios در لینوکس اوبونتو

با همین روش میتوانید کلاینت های (nodes ) بیشتری اضافه کرده و بر آنها نظارت کنید .ابزار مانیتورینگ Nagios روی سرورلینوکس اوبونتو ۱۴٫۰۴۴ با موفقیت پیکربندی شد.

نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو

نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو

در این آموزش نحوه نصب تامکت در اوبونتو ۱۴٫۰۴ را آموزش خواهیم داد. آپاچی تامکت (و یا تامکت، که قبلا نیز جاکارتا تامکت نامیده میشد) یک وب سرور متن باز و یک کانتینر Servlet می باشد که توسط بنیاد نرم افزار آپاچی (ASFF) توسعه یافته است.

نکات مقدماتی :

قبل از شروع فرآیند نصب تامکت ،  یک سرور بر پایه اوبونتو ۱۴٫۰۴ در سیستم خود راه اندازی کنید . سیستم باید یک آدرس آی پی استاتیک داشته باشد که در این آموزش از ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰۰ به عنوان آدرس IP و از server1.example.com به عنوان نام هاست استفاده شده است.

نصب و راه اندازی :

برای نصب تامکت ابتدا باید java-1.7.0-openjdk را با اجرای دستور زیر نصب کنید :

 

با دستور زیر نسخه جاوا را بررسی کنید :

 

 

آموزش نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو

در مرحله بعد به چند پکیج ضروری نیاز خواهیم داشت :

 

اکنون باید آخرین نسخه تامکت را از صفحه اصلی آن دانلود و نصب کنید :

 

فایل .bashrc را پیکربندی کنید :

 

 

قبل از شروع سرویس تامکت، باید به فایل های زیر مجوز اجرایی داده شود :

 

سپس باید با استفاده از دستور زیر سرویس تامکت را اجرا کنید :

 

 

دستور زیر را نیز میتوانید اجرا کنید :

ایجاد حساب کاربری:

در نهایت باید یک حساب کاربری برای دسترسی امن به صفحات مدیریتی ایجاد کنید . فایل conf/tomcat-users.xml را با ادیتور ویرایش کرده و خطوط زیر را در داخل تگ  <tomcat-users> </tomcat-users> کپی کنید.

 

 

در تنظیمات فوق username=admin و  password=admin در نظر گرفته شده است ، شما می توانید به دلخواه خود این موارد را تعیین کنید. سپس باید برای توقف سرویس تامکت دستور زیر را اجرا کنید:

 

 

برای شروع سرویس از دستور زیر استفاده کنید :

 

 

برای ورود به سرویس باید آدرس httpss://192.68.0.100:8080 را در مرورگر خود تایپ کنید

آموزش نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو
آموزش نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو

بر روی Manager App کلیک کنید و نام کاربری و پسوردی که تعیین کرده اید را وارد کنید :

آموزش نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو
آموزش نصب تامکت روی لینوکس اوبونتو

سرور تامکت با موفقیت بر روی  Ubuntu 14.04 نصب شد.